zoeken

lettergrootte

Lezing: Abraham Bloemaert

De Nederlandse schilderkunst van de Gouden Eeuw is meer dan de als typisch bekend staande Rembrandt, Frans Hals en Johannes Vermeer, meer dan de genrestukken van Jan Steen. Het Centraal Museum presenteert van 12 november 2011 t/m 5 februari 2012 de eerste overzichtstentoonstelling van een vergeten grootheid uit de Gouden Eeuw: Abraham Bloemaert (1566-1651). De kenners weten wel wie hij is: de schilder van die grote imposante altaarstukken, die lieflijke Madonna’s op klein formaat. De schilder van die intieme, mythologische schilderijen. De virtuoze, bevlogen tekenaar van landschappen. Een manierist, een caravaggist, maar ook een classicist en bovendien een leermeester pur sang.

Met de tentoonstelling wil het Centraal Museum de grootsheid en veelzijdigheid van deze kunstenaar laten zien en zijn naam definitief toevoegen aan de canon van de Nederlandse kunstgeschiedenis. Bloemaerts mooiste werken – schilderijen, tekeningen en prenten – worden uit collecties van musea, particulieren en kerken van over de hele wereld samengebracht. Alleen op deze wijze komt Bloemaerts veelzijdigheid, zowel wat onderwerp, formaat als stijl betreft, tot zijn recht. Weten wat we moeten weten over de Gouden Eeuw.

Abraham Bloemaert
Abraham Bloemaert (1566-1651) schilderde zowel belangrijke mythologische als religieuze werken. Ook zijn er genrestukken van zijn hand bekend. Zijn geschilderde oeuvre omvat meer dan 200 stuks, waarvan er 14 in het Centraal Museum worden bewaard. Het aantal tekeningen wordt geschat op circa 1500 en er zijn meer dan 600 gravures naar zijn werk bekend.
Bloemaert is voor de Nederlandse kunstgeschiedenis van groot belang geweest. Deze ‘Vader van de Utrechtse schilderschool’ leidde een groot aantal Utrechtse schilders op, onder wie de caravaggisten Hendrick ter Brugghen en Gerard van Honthorst en de Italianisanten Jan Both, Cornelis van Poelenburgh en Jan Baptist Weenix.